Jeugdnieuws

Verslag van de gemeenteavond jeugd & jongeren van 22 juni 2015.

Voor inzage verslag klik HIER

 

Kloosterbezoek op 6 juni 2015 met de tieners:

Roos, Julia, Midas, Simon, Benjamin, Mart en Emily en Mariët als bestuurders van de auto.

Klooster Oosterhouthttp://www.chemin-neuf.nl/annuaire/pays-bas/sint-paulusabdij

Kloosterbezoek

Dat chaufferen was nodig want het klooster lag in Oosterhout NB, dus dat was even rijden.
We zijn te gast geweest bij de O.L. Vrouwe Abdij van de benedictinessen zusters.
Voor degene die dominee Bea van de Brink (zuster Simone) nog kennen: zij is één van de zusters daar. Maar haar hebben we niet gesproken.We hebben wel alles mogen vragen aan zuster Hildebrand.
En daar maakten de tieners ook graag gebruik van. De habijt werd haar van het lijf gevraagd. Ook hebben we twee diensten meegemaakt.
De Vesper van 17 uur en de Lezingendienst van 20 uur.
Tussendoor hebben we een broodmaaltijd gekregen en in de tuin gewandeld.

Zuster Hildebrand is een goedlachse, eerlijke en vrolijke zuster die geen vraag te gek vond en op alles antwoord gaf. Een paar voorbeelden van de vele vragen die we haar stelden.

Vraag: Of ze zich wel eens gevangen voelde?
Antw: Ja hoor soms wel, maar of jullie nou zo vrij zijn, met alles waar je aan moet voldoen?
Jullie moeten ook veel: een mobieltje, een vak leren, geld verdienen en je sociale media bij houden. Ik leef hier in mijn vrijheid. Natuurlijk ook gevangen in wat ik gekozen heb, maar toch zonder al dat ‘moeten’.

Vraag: Waarom draagt u een trouwring?
Antw: Om te laten zien dat ik bezet ben, gereserveerd voor Jezus.

Vraag: Hoe zit het met de kappen? Witte en zwarte?
Antw: Je moet 6 jaar een witte kap dragen om te laten zien dat je nog niet officieel toegetreden bent. Na de zes jaar kun je definitief kiezen. Daarna is het loslaten van het klooster niet meer zo gemakkelijk, dan is het als scheiden.

Vraag: Hoe vond uw familie het dat u hier ging wonen?
Antw: Eigenlijk niet zo leuk, ik woonde in Drenthe en daar was geen kloostertraditie in de familie waar ik uit kom, mijn ouders beseften dat ze mij minder zien zouden en ook geen kleinkinderen van mij zouden krijgen. Nee, ze vonden het best moeilijk dat ik voor dit leven koos.

Vraag: Wat betekent het kloosterleven voor jullie, als zusters?
Antw: Altijd samen, vroeger waren we met 85 zusters, nu nog met 22. Het is als in elke groep; dat gaat niet altijd gemakkelijk. De abdis beslist voor je en je hebt elkaar en je taak te accepteren.

Vraag: Bent u niet bang dat het kloosterleven over een paar jaar niet meer bestaat?
Antw: Ja zeker, maar dat geeft dan weer ruimte voor andere, nieuwe dingen. Al merk ik dat de belangstelling voor de rust en de stilte van het klooster wel in trek is. Maar om hier te wonen, daar kiezen niet veel (jonge) mensen voor.

Bij het napraten met de tieners waren de reacties wisselend. Niemand zou hier willen wonen. Maar iedereen vond het een erg leuk bezoek.
Zoals Benjamin zei: ‘Na één dag kreeg ik al het gevoel dat ik het bewustzijn kwijt was. Je moet als non een bepaald persoon zijn.
Je gaat in het klooster om er nooit meer uit te gaan. Bij sommigen kreeg hij de gedachte: hoe lang zit deze non al hier? Zal iemand van deze zusters ooit nog dit gebouw verlaten? Het voelde toch wel als een gevangenis’.
Toch ervaarde iedereen ook rust en de aanwezigheid van God daar.
Het is ook fijn om te weten dat daar in Oosterhout zes keer per dag voor ons en de wereld gebeden wordt!

50 Velpse kinderen spelen de Musical Mozes

Musical Mozes (1)     Musical Mozes (3)     Musical Mozes (2)

(Foto’s aanklikken voor groter formaat)

Zaterdag 30 mei 2015 was er een uitvoering van de musical over Mozes. Samen met de Vliegende Speeldoos en veel vrijwilligers hebben 50 Velpse kinderen deze musical ’s middags uitgevoerd in de Parkstraatkerk. Het was geweldig om te zien hoe de kinderen deze musical uitvoerde. De 200 bezoekers hadden een fantastisch middag en waren erg trots op deze kinderen!

Volgend jaar 2016 gaan we met de vliegende Speeldoos weer een uitvoering doen, dan wordt het thema Esther.

Tienerkerk in actie voor Yezidis!

De tienerkerk van april viel samen met 1e paasdag. Wij hebben toen een ontzettend interessant gesprek gehad met Wahhab Hassoo. Wassab is 19 jaar en is gevlucht uit Irak omdat hij tot de Yezidi’s behoort. Deze groep wordt ernstig bedreigd door de terreur van IS. Wahhab vertelde aan ons zijn indrukwekkende verhaal en liet ons weten dat een deel van zijn familie zich nog in Irak bevindt. Hij zet zich in voor de Yezidi’s door geld en spullen in te zamelen, hij verzendt met het geld deze spullen naar Irak om de situatie voor deze mensen iets te kunnen verbeteren. Ons doel is om een van deze vrachten naar Irak zelf te kunnen regelen, maar dat kunnen wij natuurlijk niet zonder uw hulp!

Ten eerste hebben wij geld nodig en hiervoor organiseren wij de taartenactie. Daarnaast hebben we natuurlijk heel veel spullen nodig om de vrachtwagen vol te krijgen. Denk hierbij aan dekens, kussens, kleding, speelgoed en schoolspullen. En als laatste kunnen we handjes gebruiken van vrijwilligers op maandagmiddag in Duiven, die komen helpen met het inpakken van de spullen die naar Irak gaan. Hiervoor kunt u mailen naar contact@nlhelptyezidis.nl. Wij willen erg graag samen een vrachtwagen naar Irak sturen: HELP ONS HELPEN!

Tienerkerk

Actie4kids bestaat 20 jaar, op naar één miljoen schoenendozen

Afgelopen 20 jaar zijn er 750.000 schoenendozen verstuurd en dit jaar is het doel richting de één miljoen. Actie4kids is een actie van de stichting de Samaritaan. Zij hebben de slogan: Iets van jezelf, voor jou van mij. God vraagt van ons om onze welvaart te delen met kinderen die misschien nog nooit een cadeautje gekregen hebben. Door een schoenendoos te versieren en te vullen met allerlei bruikbare en leuke spullen kun je een kind ergens anders op de wereld heel blij maken. Bij iedere doos doet de stichting de Samaritaan een boekje met Bijbelverhalen erbij.
http://www.actie4kids.org/p_68.php

 

Facebook Jeugdraad

Hier de link